Աշխարհի ոչ մի պետության հայկական բանակի զինվորի ուժն ու խիզախությունը չունի. գնդապետ

Անմնացորդ նվիրումով է տարիներ շարունակ իր առաքելությունն իրականացրել Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի N զորամասի հրամանատար, գնդապետ Կարեն Գրիգորյանը։ Իսկական հայրենասեր է, բայց իր մասին խոսել չի սիրում:


Հայրենիքը սրտում փայփայող զինվորականի մասին վկայում է նրա կատարած աշխատանքը: Այդպիսին է գնդապետ Գրիգորյանը, մարդ, ում համար հայրենիքը՝ Արցախն ու Հայաստանը, անփոխարինելի արժեքներ են, ով հայրենիքի հզոր լինելու առհավատչյան տեսնում է միայն նրան ծառայելու անմնացորդ նվիրումի մեջ։

«Որքան անսահման է մարդու երևակայությունը, այդքան էլ անսահման է իմ սերը դեպի հայրենիքը», խոստովանում է հայրենիքին Նժդեհի աչքերով նայող Կարեն Գրիգորյանը։ Փայլուն հրամանատարն ու խելահեղ մարտիկը գործով է բազմիցս ապացուցել իր սերն ու նվիրումը առ հայրենիք: Արցախյան երեք պատերազի մասնակիցը մշտապես փայլել է իր մարտավարական վարպետությամբ ու խիզախությամբ:


Կարեն Գրիգորյանը ծնվել է Մարտունու շրջանի Մուշկապատ գյուղում։ Արմատներով իր հողին ամուր կպած արցախցին հստակ գիտեր, որ հայերնի հողն ու տունը պաշտպանելու համար նախևառաջ զինվոր պիտի լինի: 1990 թ-ին Գրիգորյանը կիսատ է թողնում ԵՊՀ-ում ուսումն ու մեկնում Արցախ: Վստահ էր` ռազմաճակատում իր կարիքն ավելի էր զգացվում: Կարեն Գրիգորյանը ՀՀ և ԱՀ հերոս Մոնթե Մելքոնյանի հրամանատարությամբ մասնակցում է Արցախի գրեթե բոլոր շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։


1994 թվականից զբաղեցնում է սպայական տարբեր պաշտոններ՝ դասակի հրամանատարից մինչև զորամասի հրամանատար։ Գնդապետ Գրիգորյանի հրամանատարությամբ զորամասը 2016 թ-ին արժանանում է «ԶՈՒ լավագույն զորամաս» պատվավոր գնահատականի։ Ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը հակառակորդը սահմանի ամբողջ երկայնքով լայնամասշտաբ ռազմագործողություն է ծավալում․ սկսվում է Արցախյան երկրորդ, հետագայու քառօրյա անունը ստացած պատերազմը։


Գնդապետ Գրիգորյանն իր ստորաբաժանումների հետ կարողանում է ոչ միայն անառիկ պահել իր հսկողության տակ գտնվող դիրքերը, այլև մեծ կորուստներ պատճառելով թշնամուն՝ հետ է շպրտում ելման դիրքեր:

Անկոտրում ոգի ունեցող Կարեն Գրիգորյանն իր քաջությունը ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս Արցախյան երրորդ՝ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ։ Հադրութ, Ջաբրայիլ, Ֆիզուլի, Մարտունի, Մարտակերտ․ գնդապետ Գրիգորյանն ամենուր էր։ Նա և՛ հրամանատար էր, և՛ զինվոր։ Անուրանալի է գնդապետի ներդրումը հանուն հայրենիքի մղված պատերազմին: Նա արժանացել է մի շարք պետական և գերատեսչական մեդալների. «Մարտական խաչ» առաջին և երկրորդ աստիճանի, «Հայրենիքին մատուցած ծառայության» երկրորդ, «ՀՀ մարտական ծառայություն», «Արցախի հանրապետության արիություն», «Վազգեն Սարգսյան», «Անդրանիկ Օզանյան», «Գարեգին Նժդեհ», «Անբասիր» առաջին, երկրորդ, երրորդ, չորրորդ, հինգերորդ աստիճանի շքանշաններով։ Խոսելով զինվորների պատրաստվածության և խիզախության մասին՝ Կ. Գրիգորյանը նշում է․

«Կասկած չունեի, որ հայ զինվորը և հատկապես այսօրվա տասնութ-քսան տարեկան մարտիկը կկարողանա պաշտպանել հայրենիքը։ 90-ականներին ես նրանց տարիքին եմ եղել, և իմ առաջ դրված խնդիրներից ոչ մի դեպքում հետ չեմ կանգնել»։


Որպես հրամանատար վստահեցնում է, որ աշխարհի ոչ մի պետության հայկական բանակի զինվորի ուժն ու խիզախությունը չունի: Կարեն Գրիգորյանը լավ գիտի խաղաղության գինը, որը սրբագործված է մեր հայրենիքի սահմանների համար կյանքը զոհաբերած հայորդիների արյամբ:


«Նրանցից շատերը իմ ընկերներն էին, զինվորները»,-ասում է երեք պատերազմով անցած գնդապետը և շարունակում,-«Հանուն հայրենիքի իրենց կյանքը զոհած մեր հերոսները, գուցե ֆիզիկապես մեզ հետ չեն, բայց նրանք միշտ կապրեն մեր սրտերում: Մենք պարտավոր ենք հիշել ու շարունակել մեր հերոսացած ընկերների գործը, սերունդներին էլ պատմել նրանց մասին, հաղթելու և խաղաղ երկինք ապահովելու երդում տալ, որ նրանց հոգիները խաղաղհանգչեն»։


Գնդապետ Կարեն Գրիգորյանը երեք զավակ ունի՝ երկու դուստր, մեկ որդի։ Շուտով որդին կզորակոչվի բանակ: Զինվոր որդի ունենալը ավելի հպարտ է դարձնում գնդապետ հորը: «Թող խաղաղություն լինի, թող մեր երեխաները վերջին սերունդը լինեն, որ տեսան պատերազմը...»,- եզրափակում է գնդապետը։

Տպել

Թեմայի այլ նորություններ
Загрузка...