Պատգամավորը մեղադրել է ՀՀ ղեկավարությանը Բաքվի գերիների հարցում անգործության համար

Ադրբեջանական դատարաններում հայ գերիների նկատմամբ կայացված քաղաքական դրդապատճառներ ունեցող և աննախադեպ դաժան վճիռներից հետո նրանց ճակատագրի հանդեպ միջազգային հանրության և մամուլի ուշադրությունը աղետալիորեն նվազել է: Բաքվում Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի գրասենյակի փակումը վերջնականապես ամբողջացրեց տեղեկատվական շրջափակման օղակը՝ տասնյակ մարդկանց թողնելով մեն-մենակ հարևան պետության պատժիչ համակարգի դեմ։

Ինչպես նկատում է Ազգային ժողովի «Պատիվ ունեմ» խմբակցության քարտուղար Տիգրան Աբրահամյանը, նախկինում տեղեկատվական վակուումն այսքան բացարձակ չէր։ Չնայած ադրբեջանական լրատվամիջոցներն իրադարձությունները ներկայացնում էին խիստ խեղաթյուրված և ընտրողաբար, նրանց կողմից հրապարակվող լուսանկարները, տեսանյութերն ու ռազմագերիների խոսքի հազվադեպ հատվածները գոնե որոշակի տեղեկատվություն էին փոխանցում նրանց ֆիզիկական վիճակի մասին։ Այժմ, երբ Կարմիր խաչի ներկայացուցիչները հեռացել են Ադրբեջանի մայրաքաղաքից, պահվող անձանց մեկուսացումը դարձել է տոտալ:

Ըստ Աբրահամյանի՝ Հայաստանի իշխանություններն այս տեղեկատվական բլոկադան ճեղքելու ուղղությամբ ոչ մի իրական քայլ չեն ձեռնարկում, քանի որ կառավարող ուժի քաղաքական օրակարգն ու առաջնահերթությունները միանգամայն այլ հարթությունում են։ Քաղաքական գործիչն իր խոսքն ավարտում է Բաքվի բանտերում տառապող բոլոր հայերին անհապաղ ազատ արձակելու կոշտ ու միանշանակ կոչով։

Հումանիտար ողբերգության մասշտաբն ընդգծում են Բաքվի դատարանի դահլիճից ստացված վերջին տվյալները: Այսօրվա դրությամբ ադրբեջանական իշխանությունները պաշտոնապես հաստատում են միայն 19 հայերի պահելու փաստը, մինչդեռ, իրավապաշտպան կազմակերպությունների գնահատականներով, գերության մեջ դեռևս գտնվում է շուրջ 80 մարդ: 2026 թվականի փետրվարին Ադրբեջանում ավարտվեցին Արցախի նախկին ռազմաքաղաքական ղեկավարության նկատմամբ շինծու դատավարությունները։

Ցմահ ազատազրկման են դատապարտվել Արայիկ Հարությունյանը, Լևոն Մնացականյանը, Դավիթ Բաբայանը, Դավիթ Իշխանյանը և Դավիթ Մանուկյանը։ Ադրբեջանական օրենսդրության տարիքային սահմանափակումների պատճառով (որը թույլ չի տալիս ցմահ ժամկետ նշանակել 65 տարին լրացած անձանց) նախկին նախագահներ Արկադի Ղուկասյանն ու Բակո Սահակյանը, ինչպես նաև նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանը դատապարտվել են 20-ական տարվա ազատազրկման։ Մի շարք այլ ռազմագերիներ ևս ստացել են ոչ պակաս դաժան պատիժներ՝ դատապարտվելով 15-ից 19 տարվա ազատազրկման խիստ ռեժիմի գաղութներում։