Նավթի մայրամո՞ւտ, թե՞ նոր գործարան. Նարեկ Կարապետյանը կանխատեսվում է ՀՀ տնտեսական թռիչք

Գլոբալ էներգետիկ անցման պայմաններում Բաքվի տնտեսական գերիշխանությունը մոտենում է ավարտին, վստահ է «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ցուցակը գլխավորող Նարեկ Կարապետյանը։ Սակայն էլեկտրամոբիլների դարաշրջանի մասին նրա նոր պնդումները բավականին ուշագրավ կերպով հակադրվում են ՀՀ-ում նավթավերամշակման գործարան կառուցելու իր իսկ նախկին առաջարկին։

Իր տեսաուղերձում քաղաքական գործիչը վերլուծել է այն մակրոտնտեսական միտումները, որոնք վտանգում են հարևան երկրի ֆինանսական կայունությունը։ Նրա խոսքով՝ նավթադոլարներով կառուցված գերհզոր պետության մասին միֆն աստիճանաբար քանդվում է, քանի որ Ադրբեջանի տնտեսությունը ծայրահեղ կախվածություն ունի հումքային ոլորտից. ածխաջրածիններն ապահովում են պետական բյուջեի գրեթե կեսը և կազմում են արտահանման 90 տոկոսը։

Ընդդիմադիր գործիչը վկայակոչել է վիճակագրական տվյալներ, համաձայն որոնց՝ վերջին յոթ տարիների ընթացքում Ադրբեջանում նավթի արդյունահանումը կրճատվել է շուրջ 30 տոկոսով՝ օրական 750 հազարից հասնելով 500 հազար բարելի։

Իրավիճակը, ըստ նրա կանխատեսումների, ավելի կբարդանա էլեկտրատրանսպորտի զանգվածային տարածման ֆոնին. 108-109 միլիոն բարել պիկային ցուցանիշից հետո կսկսվի պահանջարկի անկում, ինչն անխուսափելիորեն կհանգեցնի գների նվազմանը՝ լուրջ հարված հասցնելով ադրբեջանական չդիվերսիֆիկացված տնտեսությանը։ Այս գործընթացների համատեքստում Կարապետյանը վստահեցնում է, որ ուժեղ կառավարության դեպքում Հայաստանն ունակ է Սփյուռքի ներուժի հաշվին ոչ միայն կրճատել ճեղքվածքը, այլև առաջ անցնել։

Հատկանշական է, որ էլեկտրատրանսպորտի և նավթային դարաշրջանի մայրամուտի վերաբերյալ կուսակցական ցուցակը գլխավորող գործչի ներկայիս շեշտադրումներն ի ցույց են դնում նրա տնտեսական հայացքների որոշակի էվոլյուցիան և հակասությունը նախկին պնդումների հետ: Ընդամենը ամիսներ առաջ՝ նախընտրական ակտիվ շրջանին ընդառաջ, Նարեկ Կարապետյանը հանդես էր գալիս տրամագծորեն հակառակ, աղմկահարույց նախաձեռնությամբ՝ առաջարկելով Հայաստանում կառուցել սեփական նավթավերամշակման գործարան (ՆՎԳ)։

Այն ժամանակ հանածո վառելիքի վրա հիմնված այս մասշտաբային ենթակառուցվածքային ծրագրի իրագործումը նրա կողմից դիրքավորվում էր որպես երկրի ինդուստրացման և էներգետիկ անկախության ապահովման կարևորագույն քայլ: